DZIEDZICTWO JABŁONOWA

Park dworski

Park w Jabłonowie tworzył zielone otoczenie rezydencji i łączył ją z pobliskim lasem oraz otwartym krajobrazem. Archiwalna dokumentacja pozwala zobaczyć jego aleje, rozległe trawniki, wodę i drzewa tak, jak utrwalono je w latach siedemdziesiątych XX wieku.

Park dworski — po renowacji
Fotografia po renowacji

Otoczenie dawnego dworu

Park był częścią większego założenia, w którym rezydencja sąsiadowała z zabudowaniami folwarcznymi. W opisie z 1977 roku jego kompozycję wiązano z dziewiętnastowiecznym rozwojem majątku. Autorzy wskazywali na duże przestrzenie trawników, urozmaicone grupami drzew, oraz drogi prowadzące od budynku w głąb zieleni i dalej ku okolicy.

Dawny dojazd od szosy Czarnków–Ujście opisano jako drogę obsadzoną kasztanowcami. Przy wschodniej granicy parku skręcała ona w stronę pałacu. Taki układ pozwala odczytać powiązanie części mieszkalnej, gospodarczej i ogrodowej.

Aleje, szpalery i widoki

Wyróżnikiem założenia był szpaler bukowy, którego znaczna część wykraczała poza właściwe granice parku. W jego pobliżu opisywano „altanę” lipową — skupienie drzew tworzących wspólne wnętrze. Archiwalne fotografie pokazują zarówno rozległą perspektywę bukowego szpaleru, jak i bliski widok pni lip.

Opracowanie zwracało również uwagę na szpaler leszczynowy i aleję lipową przy drodze do Nowia. Ważne były nie tylko same nasadzenia, lecz także otwarcia między nimi: widoki w głąb parku, ku lasowi i na sąsiednie tereny.

Woda i różnorodność drzew

Przez park prowadził ciek wypływający ze stawu położonego poza jego granicami. W opisie odnotowano niewielkie oczko wodne, mostek oraz częściowo uszkodzoną kaskadę. Zachowane zdjęcia pozwalają przyjrzeć się tym elementom i roślinności skupionej przy wodzie.

Inwentaryzacja obejmowała pojedyncze drzewa i całe ich grupy. Wymieniano między innymi świerki, dęby, daglezje, modrzewie, lipy i klony. Osobne fotografie poświęcono dużym dębom rosnącym również na sąsiednich polach. Podane w dokumentach obwody pni i oceny drzew opisują pomiary oraz stan rozpoznany w czasie opracowania.

Park zapisany w archiwum

Ewidencję przygotowali mgr inż. E. Raczkowska i mgr inż. St. Raczkowski w grudniu 1977 roku. Jej część fotograficzną datowano na czerwiec tego samego roku. Oprócz zdjęć zachowały się wykaz ważniejszych drzew, szkic parku w skali 1:500, plan jego powiązań z otoczeniem oraz legenda oznaczeń.

Dokumentacja opisuje także okres szkolnego użytkowania otoczenia pałacu: boisko, niewielkie zabudowania gospodarcze i ogródki. Jest świadectwem kolejnej warstwy dziejów miejsca. Przedstawiona galeria pokazuje stan archiwalny; nie stanowi opisu dzisiejszego zagospodarowania ani aktualnego wykazu pomników przyrody.

Park dworski

Galeria fotografii